Pętla wokół jeziora Garda: 210 km dookoła największego jeziora Włoch w 3 dni

Jezioro Garda to największe jezioro Włoch, a jego brzegi dzielą między siebie trzy regiony: Lombardia od zachodu, Wenecja Euganejska od wschodu i Trentino przy wąskim północnym krańcu, gdzie góry podchodzą pod samą wodę. Dookoła biegnie jedna droga — Gardesana — i przez trzy dni pętla z Werony daje około 210 km, plus jeden objazd w górę najsłynniejszym kilkukilometrowym odcinkiem drogi nad jeziorem.

Oba brzegi jeździ się zupełnie inaczej. Zachodni, Gardesana Occidentale (SS45bis), jest wykuty w skałach: wąski, tunelowy, powolny i widokowy. Wschodni, Gardesana Orientale (SS249), jest szerszy i łatwiejszy, z masywem Monte Baldo górującym nad drogą. W lipcu i sierpniu na obu robi się tłoczno już przed południem, więc zasada na całą trasę jest prosta: wyjeżdżać wcześnie, zatrzymywać się często i nie liczyć na szybkie pokonywanie kilometrów.

Dzień 1 — Z Werony do Sirmione i Salò (65 km)

Odbierz samochód w Weronie i jedź A4 na zachód do zjazdu na Sirmione. Sirmione leży na wąskim półwyspie wcinającym się w południowy kraniec jeziora, a stare miasto na jego czubku jest strefą ograniczonego ruchu: odwiedzający na jeden dzień nie przejadą obok zamku Scaligerich, a kamery wystawiają mandaty tym, którzy spróbują. Zaparkuj na parkingach u nasady półwyspu i wejdź pieszo. Zamek z własnym portem otoczonym murami strzeże bramy; na samym końcu półwyspu są Grotte di Catullo, ruiny dużej rzymskiej willi nad wodą.

Z Sirmione jedź wzdłuż południowego brzegu na zachód, a potem na północ do Salò z długą promenadą nad jeziorem, i dalej do Gardone Riviera. Tu stoi najdziwniejszy dom nad jeziorem: Vittoriale degli Italiani, posiadłość, którą zbudował dla siebie poeta Gabriele D’Annunzio, z dziobem okrętu wojennego wbudowanym w zbocze pośrodku ogrodów. Nocleg w Salò albo w Gardone.

Dzień 2 — Zachodni brzeg i Strada della Forra (65 km)

Na północ od Gargnano SS45bis prowadzi przez kolejne tunele wykute w skale, a jezioro miga w ich prześwitach. To ten odcinek, dla którego ludzie tu przyjeżdżają, i powód, żeby pokonać go rano, zanim za każdym wolnym pojazdem w tunelach uzbiera się sznur aut.

U wylotu wąwozu Brasa skręć w górę w Strada della Forra (SP38) do Tremosine. To tylko około 5,8 km, ale droga przeciska się kanionem tak wąskim, że światło ledwie dociera do jezdni — tunelami i półkami wykutymi w ścianach. Dwie rzeczy warto wiedzieć przed zjazdem z głównej drogi. Od czasu ponownego otwarcia po osuwisku dolny odcinek w wąwozie jest jednokierunkowy pod górę, więc da się nim jechać wyłącznie od jeziora w górę, nigdy w dół — i dlatego ta trasa prowadzi na północ. Droga jest też zamknięta dla kamperów i przyczep oraz dla pojazdów szerszych niż 2,20 m lub wyższych niż 3,00 m.

Na górze wieś Pieve stoi dosłownie na krawędzi urwiska nad jeziorem. Jedź dalej przez wsie na płaskowyżu do Vesio i zjedź drogą w dół do Limone sul Garda, gdzie tarasowe cytrynowe oranżerie (limonaie) — kamienne słupy, które kiedyś dźwigały zimowe dachy nad drzewkami cytrusowymi — wciąż wspinają się po zboczu za portem. Limonaia del Castèl jest odrestaurowana i otwarta dla zwiedzających. Potem brzegiem do Riva del Garda na północnym krańcu jeziora i nocleg.

Dzień 3 — Riva, Malcesine i wschodnim brzegiem z powrotem do Werony (80 km)

Zanim wyjedziesz z Rivy, kawałek drogi w głąb lądu wodospad Cascata del Varone spada przez wąską szczelinę skalną. Stara droga Ponale, która wspina się z Rivy nad jeziorem, jest zamknięta dla samochodów i służy dziś pieszym i rowerzystom — warta godziny spaceru, jeśli masz czas.

Objedź północny kraniec jeziora do Torbole, gdzie niezawodny popołudniowy wiatr zrobił z tej wody jedno z najbardziej znanych w Europie miejsc do windsurfingu, a potem skręć na południe w SS249 do Malcesine i tamtejszego zamku Scaligerich — to przy jego szkicowaniu przyłapano w 1786 roku Goethego, biorąc go na krótko za szpiega. Z Malcesine kolejka linowa na Monte Baldo wjeżdża w dwóch odcinkach na około 1780 m; górna kabina obraca się w czasie jazdy o pełne koło, a widok ze szczytu obejmuje całe jezioro.

Jedź dalej na południe przez Gardę i Bardolino, ojczyznę lekkiego czerwonego wina o tej samej nazwie, i z powrotem do Werony. Jeśli wolisz skrócić pętlę, całoroczny prom samochodowy łączy Toscolano-Maderno na zachodnim brzegu z Torri del Benaco na wschodnim w jakieś pół godziny, zimą z mniejszą liczbą kursów.

Koszty

Skorzystaj z kalkulatora kosztów, żeby wyliczyć paliwo i noclegi na swoje terminy. Zaplanuj budżet na nocleg, paliwo na około 210 km, wynajem samochodu, krótką opłatę za A4 z Werony do Sirmione, parkingi w każdej miejscowości — latem prawie wszędzie płatne — oraz bilety do Vittoriale, do Grotte di Catullo, na kolejkę na Monte Baldo i na prom, jeśli z niego skorzystasz. Nad jeziorem najtłoczniej jest od czerwca do początku września; w maju, czerwcu i wrześniu drogi są znacznie spokojniejsze, a hotele tańsze.

Ta podróż jest też w darmowym planerze podróży Roadcut: zmień liczbę dni i miejsca noclegów, wybierz swój pojazd, żeby zobaczyć koszt paliwa, sprawdź pogodę na trasie i otwórz każdy dzień w Mapach Google, Mapach Apple albo Waze.