Fuerteventura samochodem z północy na południe: wydmy Corralejo, Betancuria i Jandía w 3 dni

Fuerteventura to długa, sucha wyspa Kanarów: krajobraz piasku, nagich brązowych gór i jasnych plaż ciągnących się kilometrami. Ta trasa przejeżdża ją z góry na dół. Zaczyna się na lotnisku Fuerteventura, tuż za Puerto del Rosario, gdzie wynajmujesz samochód, prowadzi na północ do wydm Corralejo i na małą wyspę Lobos, a potem w dół przez stare wioski w głębi wyspy, La Olivę, Betancurię i Pájarę, na zachodnie wybrzeże do Ajuy i dalej na plaże południa i półwysep Jandía. To około 269 km w trzy dni.

Wyspy Kanaryjskie należą do Hiszpanii, więc jeździ się prawą stroną. Odległości są krótkie, główne drogi dobre, a po wyspie można jeździć przez cały rok. Przed wyjazdem warto wiedzieć o dwóch rzeczach. Żeby zejść na ląd na Lobos, oprócz biletu na łódź potrzebujesz bezpłatnego zezwolenia od rady wyspy, rezerwowanego online. A słynna plaża Cofete leży na końcu długiej szutrowej drogi, po której większość umów najmu nie pozwala jeździć; więcej o tym w dniu 3.

Dzień 1 — Z lotniska Fuerteventura do Corralejo (40 km)

Odbierz samochód na lotnisku Fuerteventura i jedź na północ drogami FV-2 i FV-1. Pod koniec drogi szosa biegnie prosto przez Park Przyrody Corralejo, pole białych wydm na północno-wschodnim wybrzeżu wyspy. Piasek pochodzi z morza, a wiatr przesuwa go po dawnych potokach lawy z erupcji Bayuyo aż do Montaña Roja (312 m). Plaże wzdłuż drogi nazywane są Grandes Playas. Parkuj tylko w wyznaczonych miejscach: w parku przyrody pojazdom nie wolno zjeżdżać z dozwolonych dróg i traktów, a chodzi się wyznaczonymi ścieżkami.

Jedź dalej do Corralejo, portu rybackiego, który stał się kurortem, na północnym krańcu wyspy, i resztę dnia spędź na Lobos, około 2 km od brzegu. Wyspa wzięła nazwę od mniszek śródziemnomorskich, lobos marinos, które niegdyś żyły na jej wybrzeżach. Europejscy żeglarze i osadnicy polowali na nie od XIV wieku dla skór i tłuszczu i dziś na wyspie już ich nie ma. To park przyrody, a jego najwyższy punkt to krater La Caldera (127 m); latarnię Punta Martiño na północnym cyplu zapalono po raz pierwszy w 1865 roku.

Żeby zejść na ląd na Lobos, potrzebujesz zezwolenia od Cabildo de Fuerteventura, rady wyspy, rezerwowanego na lobospass.com. To coś innego niż bilet na łódź. Odwiedzający przypływają na dwie zmiany po 200 osób, od 10:00 do 14:00 i od 14:00 do 18:00; jeden z przewoźników podaje, że wnioski można składać na 3 dni przed wybraną datą, maksymalnie dla 3 osób na wniosek. Zarezerwuj zezwolenie przed łodzią. Łodzie pasażerskie odpływają z portu w Corralejo; od 11 września do 13 czerwca rozkład Ferry Lobos podaje odpłynięcia o 9:45, 11:00, 12:30 i 13:30, a powroty o 14:00, 16:15 i 17:15. Jeśli masz wolny wieczór, El Cotillo, około 20 km na zachód od Corralejo, to wioska rybacka słynąca z zachodów słońca, z odnowioną wieżą Castillo del Tostón przy porcie. Nocleg w Corralejo.

Dzień 2 — Z Corralejo do Costa Calma przez Betancurię (118 km)

Jedź na południowy zachód do La Olivy. Symbolem wioski jest Casa de los Coroneles, XVIII-wieczny dom pułkowników, którzy niegdyś sprawowali na wyspie władzę wojskową; według oficjalnej strony jest zamknięty dla zwiedzających z powodu renowacji, więc obejrzyj go z zewnątrz.

Kilka kilometrów na zachód wznosi się Montaña de Tindaya (400 m), święta góra pierwotnych mieszkańców wyspy, Majos, którzy wyryli na szczycie ślady stóp. To pomnik przyrody i chronione stanowisko kulturowe, a wchodzenie na nią bez zezwolenia jest zabronione; w 2025 roku Guardia Civil złożyła doniesienie na turystę, który to zrobił. Podziwiaj ją z drogi. Na południe od wioski, na zboczu Montaña Quemada, stoi pomnik pisarza Miguela de Unamuno, zesłanego na Fuerteventurę w 1924 roku przez dyktatora Primo de Riverę; posąg jest dziełem Juana Borgesa.

Skieruj się na południe w góry i wjedź na FV-30, starą górską drogę przez Park Wiejski Betancuria. Przed zjazdem do Betancurii punkt widokowy Guise i Ayose pokazuje dwa posągi aborygeńskich królów wyspy. Pobliski punkt widokowy Morro Velosa, zaprojektowany przez Césara Manrique, jest zamknięty z powodu przebudowy od rozpoczęcia prac we wrześniu 2025 roku; Cabildo spodziewa się, że skończą się przed końcem 2026 roku.

Betancuria leży poniżej, w dolinie. Założył ją w 1404 roku normandzki zdobywca Jean de Béthencourt i była stolicą wyspy do 1834 roku. Jej kościół Santa María został zniszczony podczas najazdu berberyjskiego w 1593 roku i odbudowany. Jedź dalej na południe drogą FV-30 do Vega de Río Palmas, gdzie w kościele znajduje się figura Virgen de la Peña, patronki wyspy, a potem obok zbiornika Las Peñitas, zbudowanego w latach 1939–1943 i od tamtej pory zamulonego, w dół do Pájary. Jej kościół Nuestra Señora de Regla ma kamienny portal z rzeźbionymi słońcami, wężami i dużymi kotami, często porównywany ze sztuką Azteków.

Z Pájary jedź drogą FV-621 na wybrzeże do Ajuy, małej wioski rybackiej przy plaży z czarnym piaskiem. Pomnik Przyrody Ajuy kryje najstarsze skały Wysp Kanaryjskich: osady, które powstały na dnie oceanu ponad 100 milionów lat temu. Z północnego końca plaży ścieżka prowadzi wzdłuż klifów do jaskiń Ajuy; stare piece wapienne przypominają czasy, gdy wapno wysyłano stąd na inne wyspy. Cabildo prosi, by trzymać się ścieżek i uważać przy krawędziach klifów, a przy silnym wietrze dostęp bywa zamykany. Potem jedź na południe drogami FV-605 i FV-2 do Costa Calma na nocleg.

Dzień 3 — Z Costa Calma na lotnisko Fuerteventura przez Morro Jable (111 km)

Jedź drogą FV-2 na południe do Morro Jable, ostatniego miasteczka na półwyspie Jandía, z długą plażą i latarnią morską na nabrzeżu. Za nim wznoszą się góry Parku Przyrody Jandía z najwyższym szczytem Fuerteventury, Pico de la Zarza (807 m).

Po drugiej stronie tych gór leży Cofete: dzika plaża o długości około 14 km, kilka domów i Villa Winter, zbudowana w latach 1946–1954 przez niemieckiego inżyniera Gustava Wintera i owiana wieloma legendami. Droga z Morro Jable ma około 20 km, w większości szutrowych. Powiedzmy to wprost: większość umów najmu na to nie pozwala. Warunki AutoReisen, na przykład, zabraniają jazdy po drogach nieutwardzonych, a ubezpieczenie nie obejmuje jazdy poza drogami; jedna z miejscowych wypożyczalni twierdzi, że żadna wypożyczalnia na Kanarach nie pokrywa szkód na drogach nieutwardzonych. Jeśli chcesz zobaczyć Cofete, jedź autobusem publicznym linii 111 (Morro Jable – Cofete – Punta de Jandía) przewoźnika Tiadhe albo wybierz wycieczkę terenówką 4×4 z przewodnikiem z Morro Jable, i przed wyjazdem sprawdź rozkład. Ten wypad w obie strony nie jest wliczony w 111 km.

W drodze powrotnej na północ zatrzymaj się na punkcie widokowym Sotavento nad plażami Playas de Sotavento na wschód od Costa Calma. Na plaży Playa de la Barca poniżej od 1986 roku odbywa się Puchar Świata w windsurfingu i wingfoilu, ostatnio od 17 lipca do 1 sierpnia 2026. Potem wróć na północ na lotnisko Fuerteventura. Tuż przed lotniskiem FV-2 mija Caleta de Fuste, kurort z XVIII-wieczną wieżą przybrzeżną, małą przystanią jachtową i polami golfowymi, dobry na ostatni postój albo dodatkową noc.

Koszty

Skorzystaj z kalkulatora kosztów, żeby policzyć paliwo i noclegi na swoje terminy. W Hiszpanii nie ma winiet, a na Fuerteventurze nie ma dróg płatnych, więc cała podróż nie kosztuje nic w opłatach drogowych.

Zaplanuj budżet na noclegi, paliwo na około 269 km, wynajem samochodu oraz łódź na Lobos: Ferry Lobos bierze 17 € za bilet w obie strony dla dorosłego i 11 € dla dziecka w wieku od 4 do 11 lat, z podatkami, ubezpieczeniem i opłatami portowymi. Samo zezwolenie na Lobos jest na razie bezpłatne; Cabildo zapowiedziało, że planuje wprowadzić opłatę za wstęp. Jeśli jedziesz do Cofete, dolicz bilet autobusowy albo cenę wycieczki terenówką 4×4. Zanim gdziekolwiek na wyspie zjedziesz z asfaltu, przeczytaj w umowie najmu zasady dotyczące dróg nieutwardzonych.

Ta podróż jest też w darmowym planerze podróży Roadcut: zmień liczbę dni i miejsca noclegów, wybierz swój pojazd, żeby zobaczyć koszt paliwa, sprawdź pogodę na trasie i otwórz każdy dzień w Mapach Google, Mapach Apple albo Waze.