Nicea – Cinque Terre samochodem: dwie riwiery (4 dni)

Dwie riwiery, jedna droga. Lazurowe Wybrzeże przechodzi w Riviera di Ponente na granicy, której prawie nie zauważysz, a 340 km dalej droga kończy się przy parku narodowym, w którym samochody są niemile widziane. I to właśnie jest cały plan: to wyprawa, która kończy się zaparkowaniem auta.

W obu krajach jeździ się prawą stroną i żaden nie stosuje winiety. Oba mają autostrady z bramkami i biletem — francuska A8 oraz włoskie A10/A12 — co daje mniej więcej 25–35 € opłat drogowych na całym odcinku, jeśli z nich nie zjedziesz. Prawie nic z tego nie jest konieczne: stara nadmorska SS1 Via Aurelia biegnie równolegle do autostrady przez całą trasę, jest bezpłatna, wolniejsza i o wiele lepsza.

Kosztownym błędem jest ZTL. Centra włoskich miasteczek to strefy ograniczonego ruchu pilnowane przez kamery, a wjazd do takiej strefy — choćby na trzydzieści sekund, choćby przypadkiem, choćby za wskazaniem nawigacji — kończy się mandatem, który dotrze do ciebie po kilku miesiącach. Wszystkie pięć wiosek Cinque Terre ma takie strefy.

Dzień 1 — z Nicei do Sanremo (75 km)

Wyjedź z Nicei w górę drogą Grande Corniche, najwyższą z trzech dróg nadmorskich wykutych w klifach, i zatrzymaj się nad Èze, gdzie wioska siedzi na skalnym stożku 400 m nad wodą. Zjedź do Menton — ostatniego francuskiego miasta, z tarasowymi ogrodami i gajami cytrynowymi wspartymi o graniczny grzbiet.

Granicę z Włochami przekraczasz w Ventimiglii, a dzień kończysz w Sanremo, gdzie nadmorska promenada z czasów belle époque biegnie poniżej La Pigny — piętrzącej się średniowiecznej dzielnicy krytych zaułków, do której większość przyjezdnych nigdy się nie wspina.

Dzień 2 — z Sanremo do Noli (90 km)

Dzień na Via Aurelii przez Riviera di Ponente, czyli ciąg pastelowych miasteczek i kamienistych zatoczek, w których wypoczywają Włosi, a obcokrajowcy je mijają. Alassio i Finale Ligure to oczywiste przystanki; obwarowane nadmorskie Noli, z basztami strażniczymi wciąż stojącymi nad plażą, lepiej nadaje się na nocleg.

Dzień 3 — z Noli do Santa Margherita Ligure (115 km)

Przebij się przez Genuę — port wart jest godziny, ruch uliczny nie jest wart więcej — i wyjedź po drugiej stronie na Riviera di Levante, bardziej stromą, bardziej zieloną i ładniejszą niż wszystko wcześniej.

Zatrzymaj się w Santa Margherita Ligure. Portofino leży 5 km dalej za cyplem, dojazd jest mocno ograniczony, a parkowanie drogie, więc wybierz statek albo autobus. Camogli po przeciwnej stronie półwyspu jest spokojniejsze od obu.

Dzień 4 — z Santa Margherity do Cinque Terre (60 km)

Jedź wybrzeżem do Portovenere, wpisanej na listę UNESCO wioski rybackiej, gdzie pasiasty kościół San Pietro stoi na skalnym cyplu na końcu półwyspu — to ostatnie miejsce na tej trasie, do którego dojedziesz bez problemu.

Potem zostaw samochód. Zaparkuj w La Spezii albo w garażu z szlabanem nad Riomaggiore (Rio Park, mniej więcej 3,50 € za godzinę lub 35 € za dobę, około 60 miejsc i dziesięć minut marszu w dół). Pociąg Cinque Terre Express łączy Riomaggiore, Manarolę, Corniglię, Vernazzę i Monterosso w kilka minut, a Cinque Terre Card łączy przejazdy z siecią szlaków — od około 19,50 € za dzień poza szczytem, powyżej 30 € w pełni sezonu.

Koszty

Skorzystaj z cost calculator, żeby wyliczyć paliwo i noclegi na konkretne daty. Orientacyjnie: latem licz się z 100–180 € za noc na riwierze włoskiej i mniej w Sanremo czy Noli, paliwem na jakieś 340 km, 25–35 € opłat drogowych, jeśli korzystasz z autostrad, i praktycznie zerem, jeśli nie, plus parkingi i Cinque Terre Card na koniec. Parking policz uczciwie — to jedyny koszt na tej trasie, który ludzie regularnie zaniżają.