Madera samochodem: Funchal, Porto Moniz i północne wybrzeże (3 dni)

Objazd Madery to 113 kilometrów i trzy dni, co brzmi absurdalnie, dopóki się tej trasy nie przejedzie. Wyspa jest górą, która wynurzyła się z Atlantyku i nigdy się nie spłaszczyła, więc droga to tunele, serpentyny i podjazdy, których płaska mapa nie pokaże — a najlepsze dwadzieścia kilometrów na niej to szosa, którą zastąpiono nową i zostawiono na miejscu.

Dzień 1 — Z Funchal na zachód wzdłuż południowego wybrzeża (32 km)

Wyjazd z Funchal przez Câmara de Lobos, czynny port rybacki, który oparł się przemianie w pocztówkę, i w górę do Cabo Girão — jednego z najwyższych klifów nadmorskich w Europie, z platformą ze szkła wysuniętą poza krawędź dla tych, którzy chcą spojrzeć prosto w dół.

Dalej Ribeira Brava, gdzie dolina wcina się w głąb lądu, i potem Calheta. To wybrzeże to tarasy bananowców i wsie wciśnięte w wąwozy, a droga szybkiego ruchu omija większość z nich tunelami — więc gdzie się da, jedź starą szosą.

Dzień 2 — Wokół zachodniego krańca do Porto Moniz (32 km)

Cichy kąt wyspy. W Ponta do Pargo stoi latarnia na jej zachodnim cyplu i prawie nikogo tam nie ma. W Achadas da Cruz kolejka linowa zjeżdża po niemal pionowym klifie na rolniczy taras na poziomie morza, do którego nie prowadzi żadna droga.

Nocleg w Porto Moniz: naturalne baseny w zastygłej lawie, do których Atlantyk przelewa się przez krawędź i napełnia je na nowo.

Dzień 3 — Starą nadmorską drogą z powrotem do Funchal (49 km)

Przejazd, który zapada w pamięć. Między Porto Moniz a São Vicente nowoczesna VE2 przebija skałę tunelami — a stara ER101, wąska półka, którą zastąpiła, wciąż tam jest, wykuta w ścianie klifu, z morzem w dole.

W okolicach Seixal wodospad spada wprost na starą jezdnię. Przejeżdża się pod nim. To najczęściej fotografowana droga na wyspie i w pełni na to zasługuje.

Potem w głąb lądu przez przełęcz Encumeada i zjazd do Funchal, z grzbietem wyspy w chmurach nad głową.

Żadnych opłat drogowych, nigdzie

Cała sieć drogowa Madery — trasy szybkiego ruchu VE i VR, wszystkie tunele, regionalne drogi ER — jest bezpłatna.

Warto to powiedzieć wprost, bo w Portugalii kontynentalnej tak nie jest: na A22 i na drogach nad Douro działają elektroniczne bramownice pórtico, które obciążają numer rejestracyjny, a punktu poboru, przy którym można by stanąć, nie ma. Kierowca, który o tym czytał, słusznie spodziewa się tego samego tutaj. Wyspa nie pobiera nic.

Wynajmij coś małego

Autem, które się tu sprawdza, jest mały hatchback ze sprawnym hamulcem ręcznym, a nie samochód wygodny. Podjazdy są na tyle strome, że słabsze automaty się męczą, wiejskie uliczki wytyczono przed erą samochodów, a parkowanie w Funchal i Porto Moniz jest ciasne.

Ile to kosztuje

Skorzystaj z cost calculator, żeby policzyć paliwo i noclegi dla swoich dat. Skoro na wyspie nie ma opłat drogowych, jedyne stałe koszty to paliwo, parkingi i kolejka linowa w Achadas da Cruz, jeśli się na nią zdecydujesz.